Mən daha böyüyəm

(hekayə)Oğul: Siz həmişə mənə nəzarət edirsiz, bu məni yorur. Axı mən daha böyüyəm, özüm-özümü müdafiə edə bilərəm. Ata: Düzdü, hərəkətlərini dərk edirsən, amma səhvlərinə görə biz əziyyət çəkməli olruruq.Oğul: Özünüz d...

(hekayə)

Oğul: Siz həmişə mənə nəzarət edirsiz, bu məni yorur. Axı mən daha böyüyəm, özüm-özümü müdafiə edə bilərəm. 

Ata: Düzdü, hərəkətlərini dərk edirsən, amma səhvlərinə görə biz əziyyət çəkməli olruruq.

Oğul: Özünüz deyirsiz ki, adam səhv etdikdə öyrənir. Siz isə mənə sərbəstlik vermək istiəmirsiniz.

Ana: Biz sənə heç vaxt səhv məsləhət vermərik. Axı biz sənə görə həmişə narahat oluruq.   

Oğul: Nahaq narahat olursunuz. Mən artıq böyüyəm.

Ata: Sənin özünün nə vaxtsa şəxsi ailən olanda başa düşəjəksən ki, valideynlər uşaq üçün möhkəm dayaqdırlar. Hər bir valideyn istəyir ki, öz bildiklərini övladına öyrətsin.

Oğul: Mənjə başqasının ağlı adamın öz ağlını artırmaz. Çünki o adamın öz beyninin deyil. Adam gərək özü hər şey haqda qərar versin.

Ana: Ailədə yad adam olmur. Sənin problemlərin hamının problemidir. Problemi yığışıb, məsləhətləşib həll etmək lazımdır.

Oğul: Onda belə çıxır ki, mən həmişə sizinlə məsləhətləşməliyəm? 

Ana: Sən məsləhətləş, bundan sənə heç bir ziyan dəyməz.  

Ata: Məsləhətləş, amma son, düzgün qərarı özün qəbul et.

                                                                                                                                                                                                              Müəllif: Gülzar İbrahimova